معرفی و تحلیل فیلم ترسناک " درون " ؛ وحشت به سبک فرانسوی !
سارا زن جوانی است که چهار ماه پیش همسرش را در تصادفی مرگ بار از دست داده و هنوز هم به خاطر از دست دادن عزیزش سوگوار و افسرده است.او که در زمان تصادف حامله بوده اکنون در آستانه ی به دنیا آوردن بچه است و احتمالن فردا فرزندش را به دنیا خواهد آورد او همچون شب های قبل این بار نیز به تنهایی به خانه اش می رود تا این آخرین شب بارداری اش را به صبح برساند.در ابتدا همه چیز عادی است ولی نیمه های شب سر و کله ی زنی سیاهپوش و مرموز پیدا می شود که برای سارا مزاحمت ایجاد می کند و با شکستن شیشه ی خانه اش او را می ترساند.او به پلیس زنگ می زند ولی پلیس ها نمی توانند چیزی پیدا کنند...سارا به خیال این که آن جا امن شده می خوابد غافل از این که زن غریبه وارد خانه اش شده است.وقتی که سارا کاملن به خواب می رود زن سیاهپوش با یک قیچی به سراغ سارا می رود... .
Inside یک فیلم ترسناک اروپایی است و به سبک و سیاق غالب فیلم های وحشت اروپایی با کم ترین بودجه ساخته شده و لوکیشن های محدود و بازیگران محدودی دارد ولی این کم بودجه بودن و محدودیت های لوکیشن و بازیگران با یک امتیاز بزرگ جبران می شود و آن هم گالون ها خونی است که روی صفحه ی سینما پاشیده می شود .پس از تماشای خروار ها فیلم ترسناک بی رمق و کسل کننده ی هالیوودی، فیلمی همچون Inside حکم یک تفریح تمام عیار را برای ترسناک باز ها دارد...این فیلمی است که از همان سکانس افتتاحیه اش متفاوت بودنش را به رخ مان می کشد.فیلم با نمایی از جنینی که داخل رحم مادرش است آغاز می شود صدای مادرانه ی گنگ و محبت آمیزی را می شنویم که دارد با جنین صحبت می کند و بهش می گوید که مواظبش خواهد بود و اجازه نخواهد داد که کسی به او آسیبی بزند که ناگهان صدای ترمز اتومبیلی را می شنویم و همزمان شاهد صدمه دیدن جنین هستیم.این نما کات می شود به نمایی از مادر بچه و شوهرش که تصادف کرده اند و تکه های شیشه به سر و صورت شان چسبیده و خون همه جای صورت و بدن شان را فرا گرفته است و از دهان شان خون است که می زند بیرون...چهار ماه بعدتر زن حامله که سارا نام دارد و شوهرش را در آن حادثه از دست داده در آخرین شب بارداری اش مشکلی جدی پیدا می کند و این مشکل جدی زن مرموز سیاهپوشی است که می خواهد او را با قیچی تکه پاره کند و نوزاد او را از توی شکمش در بیاورد... .
Alexandre bustillo کارگردان فرانسوی فیلم (به همراه julien maury) که پیش از این در نشریه ی فرانسوی "فیلم های دیوانه وار" می نوشته در اولین و تنها فیلم خود تا به این لحظه دیوانه وار ترین و سادیستیک ترین فیلم ممکن را ساخته است. در هیچ فیلمی شاهد چنین خشونت بی رحمانه و فجیعی نسبت به یک زن آن هم از نوع حامله اش نبوده ایم. آن هایی که به فیلم Taking Lives به خاطر نمایش سکانس حمله به یک زن حامله (البته لحظاتی بعد می فهمیم که کل قضیه ی حاملگی ساختگی بوده و دامی بوده که آنجلینا جولی برای گیر انداختن قاتل پهن کرده بوده است.)خرده می گرفتند بهتر است اصلن نزدیک این فیلم هم نیایند...چرا که این جا داستان راجع به زن حامله ای که کتک می خورد نیست بلکه راجع به زن حامله ای است که به سادیستیک ترین و خون بار ترین شکل ممکن تکه پاره می شود. البته Inside آن قدر ها هم فیلم کاملی نیست و قبل از شروع خون و خون ریزی های فیلم ، داستان ، ریتم کند و آرامی دارد وبه نظر می رسد کارگردان(های)فیلم تخصص شان بیشتر در خلق یک موقعیت خشن و خونین بوده تا کار کردن بر روی عمیق تر کردن شخصیت پردازی کاراکتر ها ولی خب مگر از یک فیلم ترسناک چه انتظار دیگری می شود داشت ؟!
فیلم داستان ساده ای دارد که خیلی راحت می شود آن را در یک خط تعریف کرد:"درون" داستان زن بارداری است که در خانه ی خودش توسط یک زن روان نژند مورد حمله قرار می گیرد و همین طرح داستانی ساده در دردستان توانای فرانسوی ها تبدیل شده به یک فیلم هارور تمام عیار ، در حدی که پلیسی که وارد خانه ی سارا که در و دیوارش را خون پوشانده شده می شود بهت زده می گوید : "این جا یه منطقه ی جنگی کثافتیه!" و واقعن هم در طول فیلم کل خانه با خون شسته می شود ، قبل از تماشای Inside بهتر است یادتان باشد که این یک فیلم خشن هالیوودی دیگر نیست که بخواهد ادای خشن بودن را در بیاورد،این فیلم خشن است، خیلی خشن است...هولناک است . فیلم خشونت شدید و آزار دهنده ای دارد به عنوان مثال وقتی بانوی سیاهپوش به یکی از پلیس ها شلیک می کند سر طرف منهدم می شود و خون و تکه های استخوانش صورت سارا را می پوشاند و ما این "منهدم شدن " سر طرف را کامل می بینیم ! و تازه زن سیاهپوش بعد از کشتن پلیس ها سراغ مجرم دست بند به دستی که نزد آن هاست می رود و قیچی اش را تا دسته فرو می کند توی سر او...طرف که هنوز نمرده با لرزش هیستریک عضلاتش و وحشت و ناباوری ای که در چشم هایش موج می زند قیچی را به آرامی از توی سرش در می آورد و سعی می کند تکانی بخورد که وحشت زده جان می دهد.چنین خشونت سبعانه و تکان دهنده ای را هرگز ندیده اید باور کنید هر چقدر هم که فیلم های ترسناک دیده باشید باز هم خشونت این فیلم " زیادی" است...این فیلم حمام خون خالص است !
باقی سکانس های قتل فیلم نیز بسیار فجیع و خونبارند و کارگردان با لذت تمام قیچی ای را که توی پای یک مرد فرومی رود را نشان مان می دهد و لحظه ای بعد تر برای این که فیض مان کامل شود قاتل قیچی اش را فرو می کند توی صورت مردک بیچاره...و این سکانس ها به چه صراحتی هم به نمایش در می آیند!
بهترین هارور مووی های جاپونی آن هایی هستند که درباره ی بچه های شیطانی ساخته می شوند و به نظر می رسد که بهترین هارور مووی های فرانسوی هم آن هایی باشند که در مورد زن های حامله ای هستند که درست و حسابی آش و لاش می شوند . " درون " در مورد دوزن است به شکلی قرون وسطایی با دندان ، با قیچی و با هر چیزی که دست شان بیاید همدیگر را تکه پاره می کنند... .
اگر یک انسان معمولی هستید پیشنهاد می کنم که اصلن نزدیک این فیلم هم نشوید چون سیستم عصبی تان را به شکل غیر قابل تصوری به هم خواهد ریخت . این بهترین فیلمی است که تماشاگران تشنه به خون می توانند گیر بیاورند بعد از تماشای این فیلم بود که به سلامت روانی فرانسوی ها شک کردم یعنی آدم می تواند چنین فیلمی را ببیند حالا مانده تا راجع به ساختنش حرف بزنیم و از لحاظ روحی و روانی سالم باشد؟یعنی سادیست نباشد؟روان نژند و عصبی نباشد؟ دز خشونت فیلم هر چه جلو تر می رود همین طور بیشتر و بیشتر می شود تا حدی که تماشایش در برخی سکانس ها تقریبن غیر ممکن می گردد .
همیشه می شود از یک خون و خون ریزی سادیستیک و دیوانه وار لذت برد البته به شرط این که خونی که قرار است روی کف زمین جاری شود به طرز منطقی و هوشمندانه ای ریخته شود و" درون" این کار را به درست ترین شکل ممکن انجام می دهد برای همین است که می شود زیر حمام خونی که در این فیلم به راه می افتد دوش گرفت و تازه حسابی هم لذت برد.
به نظر می رسدکه سینمای وحشت فرانسه با آثار درخشان و تکان دهنده ای همچون مرز نشین ها ، تنش بالا، فداییان و همین فیلم "درون" وارد دوران رنسانس خود شده باشد و نکته ی مشترکی که در این چهار فیلم به خصوص ، وجود دارد خشونت شدید و غیر قابل توصیفی است که در مورد کاراکتر های زن این فیلم ها اعمال می شود کاراکتر های زن هر چهار فیلم تا پایان فیلم با اره برقی، چاقو،قیچی ،تیغ و هر نوع آلت قتاله ای که فکرش را بکنید تکه پاره می شوند...و خوش بختانه این تکه پاره کردن ها منجر به خلق چهار تا از بهترین آثار ژانر وحشت در این سال ها شده است...امیدواریم که فرانسوی های نازنین به این زودی ها دست از تکه پاره کردن زن های شان بر ندارند و ما کماکان شاهد چنین شاهکار هایی باشیم!
اسلشر در افسار گسیخته ترین حالت ممکن ، این بهترین و کامل ترین جمله ای است که می توانم در وصف Inside بگویم ، احتمالن اگر تامی هویت (شخصیت صورت چرمی در کشتار با اره برقی در تگزاس ) زن سیاهپوش " درون " را می دید اره برقی اش را می بوسید می گذاشت کنار و می رفت برای خودش بقالی باز می کرد ... فرانسوی های نازنین "امیلی " و " نیمه شب در پاریس " را فراموش کنید ، بنشینید و با فرانسوی های سوپر سادومازوخیست " درون " خوش بگذرانید ، البته شاید خوش گذراندن واژه ی چندان مناسبی نباشد چرا که اگر هنگام تماشای "درون " خودتان را خیس نکرده باشید شبش خودتان را خیس خواهید کرد و فردای اش هم البته جدای از شروع کردن یک دوره ی روان درمانی فشرده برای فراموش کردن حمام خونی که شاهدش بوده اید به یک چشم پزشک نیز نیاز پیدا خواهید کرد تا چشم های از حدقه در آمده تان را سر جای اش برگرداند...این ، فیلمی نیست که بخواهید همین طوری بروید سراغش ، بهتر است قبل از تماشای اش خودتان را حسابی آماده کنید !
و بالاخره این که اگر به روتین فیلم های ترسناک هالیوودی عادت کرده اید و به امید تماشای یک فیلم ترسناک معمولی آمده اید باید از همین ابتدای کار بهتان هشدار دهم ، این ، یک فیلم هالیوودی نیست ، این یک فیلم ترسناک اروپایی است که از فرط خشن و خونین بودن به کاری تجربی می ماند ، وجود چنین حجم هولناکی از سادیسم در یک فیلم غیر عادی است ، چنین خشونتی می تواند روی آدم تاثیر بگذارد اگر یک آدم معمولی هستید این فیلم را نبینید ، محض رضای خدا این فیلم را نبینید !
درباره بلاگ
سلام!
به وب سایت مرد مرده خوش آمدید!
من این جا در مورد سینما ، ادبیات ، موسیقی ،خودم ، دلم، حرف های خاله زنکی و در کل هر چیزی که برایم جالب باشد می نویسم ... .
شعار اساسی مرد مرده : وب سایت من رسانه ی من است !
من سوپر استار دنیای نویسنده های مجازی هستم ، در حدی که نوییسندگی در دنیای مجازی را به دو دوره ی قبل و بعد از مرد مرده تقسیم می کنند !!! (یک بمب اعتماد به نفس در حال ترکیدن را تصور کنید که عنقریب است که بترکد و عالم و ادم را عن بردارد !!!! )
کسی که می آید، توی یک وب سایت، مطالبش را می خواند و بدون کامنت گذاشتن می رود، شبیه آدمی است که می رود W.C عمومی و به جای پول دادن فرار می کند!
نوشتن در دنیای مجازی هیچ درآمدی ندارد و کامنت های شما دوستان و خوانندگان عزیز، موجب دلگرمی نویسنده و طبیعتن استمرار فعالیت وی می شود... .
خوشتان بیاید یا خوشتان نیاید... من ... همه تان را دوست دارم !
اگه دوست داشتین خوشحال می شم با هاتون تبادل لینک کنم ، پیدا کردن دوستان جدید همیشه خوشحالم می کنه ...
ای کاش یک دانه خواننده ی میلیاردر داشتم که بهم بگه بابا ای ول ترکوندی ... بعدش هم می رفت یک دانه بنز بهم هدیه می داد !!!
اصلن چرا بنز بهم کارت سوخت هم می داد کفایت می کرد !!!
یا چی می شد اگر یک خواننده ی مونث داشتم که خونه و بقیه ی چیز هاش جور بود و بهم می گفت پاشو یک هفته بیا پیش من با هم باشیم تا کیف دنیا رو بکنیم و خوش بگذرونیم !!! سنش هم اصلن مهم نبود !!! مرد مرده است و انتظاراتش دیگه !!!
راستی بخش جدیدی را به اسم\\\\ نویسنده ی مهمان \\\\ به وب سایتم اضافه کرده ام که اگر نوشته ای در رابطه با ادبیات و یا سینما دارید می توانید برایم ( به ایمیلم mostafa_reader@yahoo.com ) بفرستید تا در آن بخش به اسم خودتان منتشر شود...بی صبرانه منتظر یادداشت های ادبی و سینمایی شما دوستان هستم.... .
لطفن مطالب و یادداشت های من را بدون اجازه در هیچ سایت ، وبلاگ و یا نشریه ای منتشر نکنید.
فهرست اصلی
موضوعات بلاگ
یادداشت های پیشین
برترین یادداشت ها
پیوند های من
آمار بلاگ